Val Gardena

Skigebied Val Gardena: 181 kilometer in een Unesco-landschap

175 kilometer piste, 79 liften, en de Dolomieten als decor, skigebied Val Gardena levert het op papier, en in werkelijkheid ook. Maar wie hier alleen het lokale skigebied boekt, laat het grootste deel van wat dit gebied te bieden heeft onbenut. De echte waarde zit in de Dolomiti Superski-pas, die toegang geeft tot 1.200 kilometer piste en meer dan 450 liften in het bredere verband.

De vallei bestaat uit drie dorpen op verschillende hoogtes. Ortisei (1.236 m) is het grootste van de drie, met het meeste aanbod aan winkels, restaurants en après-ski. Santa Cristina ligt op circa 1.428 meter en is merkbaar rustiger, een logische keuze als je de drukte van Ortisei wilt vermijden maar toch toegang wilt tot beide kanten van het skigebied. Selva di Val Gardena zit het hoogst op 1.563 meter en ligt direct aan de Sellaronda, de skitocht van circa 26 kilometer piste rond het Sella-massief die je in beide richtingen kunt skiën.

Wat 181 kilometer piste je in de praktijk oplevert

De niveauverdeling is circa 30% blauw, 60% rood en 10% zwart. Dat maakt Val Gardena primair een gebied voor gemiddelde skiërs. De rode pistes zijn hier echt rood, niet de afgezwakte variant die je in sommige Oostenrijkse gebieden aantreft.

De meest bekende afdaling is de Saslong, een zwarte wereldbekerpiste van circa 3,4 kilometer met een hoogteverschil van 839 meter richting Santa Cristina. Wie hier voor het eerst op staat en denkt dat het wel meevalt: het valt niet mee. Een andere zwarte om te kennen is La Ria in het Dantercepies-gebied, ook geen piste om te onderschatten.

Voor kilometerknäpers is de La Longia de aanrader: 10 kilometer lang, 1.273 meter hoogteverschil, van Seceda helemaal naar Ortisei. Een van de langste afdalingen van Zuid-Tirol, en een die je meer dan één keer wil doen.

De Sellaronda is vanuit Selva direct bereikbaar via de Dantercepies-gondel. Met de klok mee volg je de oranje borden, tegen de klok in de groene. Gemiddelde skiërs doen de ronde in één dag. In het hoogseizoen is het op de verbindingspunten druk, niet incidenteel, maar structureel. Wie de Sellaronda wil skiën zonder files, gaat op een doordeweekse dag in januari.

Hoogte en sneeuwzekerheid: het hoogste punt ligt op 2.518 meter

Het lokale skigebied reikt tot 2.518 meter. 98% van de pistes kan kunstmatig worden beschneeuwd, wat de sneeuwzekerheid hoog houdt ook in magere winters. Dat is geen marketingclaim maar een praktisch gegeven: de installaties dekken vrijwel het hele pistennet.

De Dolomieten staan op de Unesco-lijst van Werelderfgoed, en dat merk je. Het landschap is anders dan de Alpen in Oostenrijk of Zwitserland, de rotsformaties zijn karakteristiek en geven het skiën hier een eigen sfeer. Dat is geen reclame; het is gewoon wat je ziet als je bovenop uitstapt vanuit de gondels vanuit Selva.

Voor wie Val Gardena werkt, en voor wie niet

Val Gardena is het sterkst voor gevorderde en gevorderd-gemiddelde skiërs die de Sellaronda willen skiën en het Dolomiti Superski-verband willen verkennen. De combinatie van 181 lokale kilometers en 1.200 kilometer in het bredere verband maakt dit een gebied waar je een week lang niet dezelfde piste twee keer hoeft te skiën.

Beginners hebben minder te zoeken. De blauwe pistes zijn er, maar het terrein is overwegend steil en de dorpen liggen niet zo laag dat de oefenomgeving vanzelfsprekend is. Wie nog pizza-punt draait, kiest beter een gebied dat specifiek op beginners is ingericht.

Gezinnen met jonge kinderen kunnen hier prima terecht, maar reken op meer logistiek dan in een compacter gebied. De drie dorpen liggen verspreid in de vallei; de Val Gardena Mobil Card geeft gratis toegang tot de skibussen in Val Gardena, wat dat wel makkelijker maakt.

De après-ski in Val Gardena is levendig, met wijnbars en barretjes bij het dalstation. Wie na een dag skiën een drankje wil doen in een gezellige omgeving, zit goed. Wie Ischgl-niveau verwacht, heeft de verkeerde vallei gekozen.

Rijden naar Val Gardena: de Brennerautobahn is de route

Vanuit Utrecht rij je grofweg 950 tot 1.050 kilometer, wat neerkomt op circa 10 tot 12 uur afhankelijk van verkeer en stops. De route loopt via de A3/A9 door Duitsland richting München, dan via de A8 en A93 naar Innsbruck, vervolgens de A13 (Brennerautobahn) door naar Italië, afslag Chiusa/Val Gardena (Klausen/Gröden), en dan via de SS242 de vallei in. Voor de Brennerautobahn en Italië betaal je tol.

Het dichtstbijzijnde vliegveld is Bolzano, op circa 40 tot 50 kilometer en ongeveer 45 tot 60 minuten rijden. Voor wie wintersport in Italië overweegt maar twijfelt of de Dolomieten de beste keuze zijn, is een vergelijking met andere regio's de moeite waard.

De skipas koop je online, dat is voordeliger dan aan de kassa. Val Gardena en Dolomiti Superski werken met dynamische prijzen, dus hoe eerder je boekt, hoe minder je betaalt.

Meer weten: lees alles over Val Gardena als skibestemming, of vergelijk de Italiaanse Alpen met een alternatief in onze vergelijking van Italië en Zwitserland.